بخشنامه بند ث ماده 14 قانون تامین مالی

بند ث ماده 14 قانون تامین مالی تولید و زیرساخت ها یکی از مشوق‌های مهم مالیاتی پیش‌بینی‌شده برای شرکت‌های پذیرفته‌شده در بورس و فرابورس است که می‌تواند در تصمیم‌گیری شرکت‌ها درباره نحوه استفاده از سود تقسیم‌نشده و افزایش سرمایه اهمیت زیادی داشته باشد. بر اساس این حکم قانونی، مالیات بر درآمد آن بخش از سود تقسیم‌نشده سال مالی قبل شرکت‌های مشمول که به حساب سرمایه شرکت منتقل شود، در صورت رعایت شرایط قانونی، می‌تواند مشمول نرخ صفر مالیاتی شود.

هدف از این بخش از قانون تأمین مالی تولید و زیرساخت‌ها را می‌توان حمایت از تأمین مالی بنگاه‌ها، جلوگیری از خروج منابع مالی از شرکت و هدایت سود به سمت تقویت سرمایه و توسعه فعالیت‌های اقتصادی دانست. به همین دلیل، بند ث ماده ۱۴ قانون تامین مالی برای بسیاری از مدیران مالی، حسابداران، حسابرسان و شرکت‌های بورسی اهمیت ویژه‌ای دارد.

یکی از مهم‌ترین شرایط استفاده از این مشوق آن است که سود تقسیم‌نشده سال مالی قبل به حساب سرمایه شرکت انتقال پیدا کند و افزایش سرمایه نیز در مهلت قانونی در اداره ثبت شرکت‌ها به ثبت برسد. در متن ماده 14 قانون تامین مالی تولید و زیرساخت ها مهلت ثبت افزایش سرمایه حداکثر ده ماه پس از تصویب افزایش سرمایه تعیین شده است. همچنین در صورت کاهش سرمایه توسط اشخاصی که از این مشوق استفاده کرده‌اند، مالیات مربوط مطابق مقررات قابل مطالبه خواهد بود.

بنابراین آشنایی دقیق با ماده 14 قانون تامین مالی تولید، شرایط برخورداری از نرخ صفر، مهلت‌های قانونی و نحوه ثبت افزایش سرمایه اهمیت زیادی دارد. در ادامه این مطلب، جزئیات بخشنامه و ضوابط مربوط به بند ث ماده 14 قانون تامین مالی تولید و زیرساخت ها را بررسی می‌کنیم تا مشخص شود چه شرکت‌هایی می‌توانند از این ظرفیت مالیاتی استفاده کنند و رعایت چه الزاماتی برای برخورداری از آن ضروری است.

 

 

موضوع: نرخ صفر موضوع بند(ت) ماده ۱۴ قانون تامین مالی تولید و زیرساخت‌ها شرکت سپرده‌گذاری پذیرفته شده در بورس

مدیران محترم دادرسی مالیاتی

سلام علیکم

به پیوست تصویر نامه شماره ۲۱۰/۴۹۱۰/د مورخ ۱۴۰۲/۰۷/۰۴ سرپرست محترم معاونت تحول هوشمند نظام مالیاتی در خصوص “نرخ صفر موضوع بند (ت) ماده (۱۴) قانون تأمین مالی تولید و زیرساخت‌ها شرکت سپرده گذاری مرکزی اوراق بهادار و تسویه وجوه – ماده ۱۴۳” ، مالیات بر درآمد آن بخش از سود تقسیم نشده سال مالی قبل شرکت‌های پذیرفته شده در بها بازار (بورس) و فرابورس که به حساب سرمایه شرکت انتقال یافته و تا ده ماه پس از تصویب افزایش سرمایه، در اداره ثبت شرکت‌ها ثبت شود، مشمول مالیات به نرخ صفر می‌باشد.

از سوی دیگر، مطابق ماده (۴) دستورالعمل «پذیرش، عرضه و نقل و انتقال اوراق بهادار در فرابورس ایران»، فرابورس دارای هفت بازار شامل بازار اول، بازار دوم، بازار سوم، نوآفرین، بازار ابزارهای نوین مالی، بازار پایه و بازار توافقی می‌باشد. همچنین به موجب تبصره (۱) این ماده، پذیرش سهام شرکت‌های سهامی عام صرفاً در بازارهای اول و دوم و بازار نوآفرین با تصویب هیأت پذیرش فرابورس، صورت می‌پذیرد.

لازم به ذکر است با توجه به مفاد دستورالعمل «درج و نحوه انجام معاملات اوراق بهادار در بازار توافقی فرابورس ایران» مصوب ۱۴۰۱/۰۸/۱۱ هیأت مدیره سازمان بورس و اوراق بهادار، شرکت‌ها با شرایط ذکرشده در این دستورالعمل و تصویب کمیته درج فرابورس، در بازار توافقی درج می‌شوند.

با عنایت به مراتب فوق، شرکت‌های پذیرفته شده در بها بازار (بورس) و فرابورس (بازارهای اول، دوم و نوآفرین)، فارغ از میزان سهام شناور آزاد، با رعایت سایر قوانین و مقررات امکان برخورداری از نرخ صفر موضوع بند (ت) ماده (۱۴) قانون یادشده را دارا می‌باشند.

خاطر نشان می‌سازد، در مورد پذیرش یا عدم پذیرش شرکت در بورس یا فرابورس در هر سال، موضوع قابل استعلام از مرجع مربوطه می‌باشد» ارسال می گردد.

ضروری است مراتب به نحو مقتضی به نمایندگان محترم هیأت‌های حل اختلاف مالیاتی و مجریان قرار کارشناسی آن واحد دادرسی مالیاتی اطلاع رسانی شود.

 

ماده ۱۴ قانون تامین مالی تولید و زیرساخت‌ها که در این دستورالعمل به آن اشاره شده است:

به منظور فراهم ساختن زمینه سرمایه گذاری عموم مردم در انواع طرح (پروژه)های تولیدی یا زیربنایی و طرح‌های تملک دارایی‌های سرمایه ای، ترویج فرهنگ سرمایه‌گذاری غیر مستقیم با هدف هزینه های تامین مالی، موارد زیرمشمول مالیات به نرخ صفر می‌باشد:

الف- هرگونه نقل و انتقال دارایی به شرکت‌های سهامی طرح (پروژه)، صندوق‌های تامین مالی زمین ساختمان املاک و مستغلات از اشخاص موسس آن‌ها و بالعکس

ب- مالیات نقل و انتقال و مالیات بر درآمد در شرکت‌های موسس یا سهامدار ناشی از انتقال آورده غیر نقدی به شرکت‌های سهامی در شرف تاسیس به عنوان آورده غیر نقدی سهامداران شرکت‌های مذکور که به منظور ایجاد یا تکمیل طرح(پروژه)های تولیدی صنعتی و کشاورزی زیربنایی یا خدماتی و طرح‌های تملک دارایی‌های سرمایه‌ای حمل و نقل درون و برون شهری و طرح‌های توسعه شهری و روستایی شکل می‌گیرد و مجوز تاسیس پذیره نویسی و یا عرضه عمومی آن از سازمان بورس و اوراق بهادار اخذ می‌گردد.

پ- نقل و انتقال و سود حاصل از نقل و انتقال دارایی شرکت مادر تخصصی (هلدینگ) به/ از شرکت‌های زیر مجموعه که برای انتقال به صندوق‌های تامین مالی صورت می‌گیرد.

ت- صرفاً مالیات نقل و انتقال بازخرید اوراق دولتی در توافقنامه های بازخرید (ریپو)

ث- مالیات بر درآمد آن بخش از سود تقسیم نشده سال مالی قبل شرکت‌های پذیرفته شده در بهابازار (بورس) و فرابورس که به حساب سرمایه شرکت انتقال یافته (موضوع ماده (105) قانون مالیات‌های مستقیم) و تا ده ماه پس از تصویب افزایش سرمایه در اداره ثبت شرکت‌ها ثبت شود. در صورتی که اشخاص بهره‌مند از مشوق مالیاتی موضوع این ماده اقدام به کاهش سرمایه کنند مالیات متعلق در سال کاهش سرمایه مطالبه و وصول می‌شود.

نتیجه‌گیری

قانون تامین مالی تولید و زیرساخت ها با پیش‌بینی مجموعه‌ای از مشوق‌های مالیاتی تلاش کرده است شرایط مناسب‌تری برای تأمین مالی فعالیت‌های تولیدی و سرمایه‌گذاری شرکت‌ها فراهم کند. در این میان، بند ث ماده 14 قانون تامین مالی تولید و زیرساخت ها از اهمیت بالایی برای شرکت‌های پذیرفته‌شده در بورس و فرابورس برخوردار است؛ زیرا در صورت رعایت الزامات قانونی، بخشی از سود تقسیم‌نشده‌ای که به حساب سرمایه شرکت منتقل می‌شود می‌تواند مشمول مالیات با نرخ صفر شود.

استفاده از مزایای بند ث ماده ۱۴ قانون تامین مالی صرفاً با تصمیم به افزایش سرمایه محقق نمی‌شود و شرکت باید شرایط مقرر در قانون را به‌طور کامل رعایت کند. انتقال سود تقسیم‌نشده به حساب سرمایه، تصویب افزایش سرمایه و ثبت آن در مهلت تعیین‌شده از جمله موضوعاتی هستند که باید با دقت مورد توجه مدیران مالی و واحدهای حسابداری قرار گیرند.

از طرف دیگر، استفاده نادرست از این مشوق یا عدم رعایت الزامات قانونی می‌تواند موجب ایجاد مطالبه مالیاتی شود. به همین دلیل توصیه می‌شود شرکت‌ها پیش از اعمال مزایای مالیاتی موضوع ماده 14 قانون تامین مالی تولید و زیرساخت ها، مستندات افزایش سرمایه، زمان ثبت و شرایط برخورداری از نرخ صفر را به دقت بررسی کنند.

در مجموع، قانون تأمین مالی تولید و زیرساخت‌ها ظرفیت قابل توجهی برای تقویت منابع مالی شرکت‌ها ایجاد کرده است و آشنایی حسابداران، مدیران مالی و فعالان بازار سرمایه با جزئیات این قانون می‌تواند به استفاده صحیح از مشوق‌های قانونی و کاهش ریسک‌های مالیاتی کمک کند.

سوالات متداول درباره بند ث ماده 14 قانون تامین مالی تولید و زیرساخت ها

بند ث ماده 14 قانون تامین مالی چیست؟

بند ث ماده 14 قانون تامین مالی یکی از احکام مالیاتی قانون تأمین مالی تولید و زیرساخت‌هاست که تحت شرایط مقرر، مالیات بر درآمد بخشی از سود تقسیم‌نشده سال مالی قبل شرکت‌های پذیرفته‌شده در بورس و فرابورس را که به حساب سرمایه منتقل می‌شود، مشمول نرخ صفر مالیاتی قرار می‌دهد

موضوع بند ث ماده 14 قانون تامین مالی تولید و زیرساخت ها چیست؟

موضوع اصلی بند ث ماده 14 قانون تامین مالی تولید و زیرساخت ها استفاده از مشوق نرخ صفر مالیاتی برای آن بخش از سود تقسیم‌نشده سال مالی قبل شرکت‌های واجد شرایط است که به حساب سرمایه شرکت انتقال پیدا می‌کند.

چه شرکت‌هایی می‌توانند از نرخ صفر موضوع بند ث ماده ۱۴ استفاده کنند؟

بر اساس متن بخشنامه منتشرشده، شرکت‌های پذیرفته‌شده در بازار بورس و بازارهای پذیرش‌شده فرابورس، با رعایت سایر شرایط و مقررات قانونی، امکان استفاده از این ظرفیت را دارند. وضعیت پذیرش شرکت نیز در صورت نیاز می‌تواند از مرجع مربوط استعلام شود.

مهلت ثبت افزایش سرمایه برای استفاده از نرخ صفر چقدر است؟

بر اساس ماده 14 قانون تامین مالی تولید و زیرساخت ها، افزایش سرمایه مربوط به سود تقسیم‌نشده باید حداکثر تا ده ماه پس از تصویب افزایش سرمایه در اداره ثبت شرکت‌ها به ثبت برسد. رعایت این مهلت یکی از الزامات مهم برخورداری از مشوق مالیاتی است.

آیا تمام سود شرکت مشمول نرخ صفر مالیاتی می‌شود؟

خیر. حکم بند ث ماده ۱۴ قانون تامین مالی ناظر به آن بخش از سود تقسیم‌نشده سال مالی قبل است که مطابق شرایط قانونی به حساب سرمایه شرکت انتقال یافته باشد. بنابراین نمی‌توان نرخ صفر موضوع این ماده را به تمام درآمد یا سود شرکت تعمیم داد.

اگر شرکت بعداً سرمایه خود را کاهش دهد چه اتفاقی می‌افتد؟

در متن قانون پیش‌بینی شده است که اگر اشخاص بهره‌مند از مشوق مالیاتی موضوع این ماده اقدام به کاهش سرمایه کنند، مالیات متعلق در سال کاهش سرمایه مطالبه و وصول خواهد شد.

تفاوت نرخ صفر مالیاتی با معافیت مالیاتی چیست؟

در نرخ صفر، درآمد یا فعالیت موردنظر در چهارچوب نظام مالیاتی قرار دارد اما مالیات آن با رعایت شرایط قانونی با نرخ صفر محاسبه می‌شود. به همین دلیل استفاده از اصطلاح دقیق نرخ صفر مالیاتی بند ث ماده 14 در اسناد و محتوای تخصصی مناسب‌تر از به‌کارگیری عمومی عبارت «معافیت مالیاتی» است.

هدف قانون تأمین مالی تولید و زیرساخت‌ها چیست؟

این قانون مجموعه‌ای از سازوکارها و مشوق‌ها را برای توسعه تأمین مالی فعالیت‌های تولیدی و زیرساختی در نظر گرفته است. ماده ۱۴ نیز بخشی از مشوق‌های مالیاتی مرتبط با سرمایه‌گذاری و تأمین مالی را مشخص می‌کند.

حسابداران چرا باید با ماده 14 قانون تامین مالی تولید آشنا باشند؟

حسابداران و مدیران مالی در فرآیند محاسبه مالیات، ثبت افزایش سرمایه، بررسی سود انباشته و تنظیم مستندات مالی شرکت نقش مستقیم دارند. به همین دلیل شناخت ماده 14 قانون تامین مالی تولید و شرایط استفاده از نرخ صفر می‌تواند از اشتباهات مالیاتی و از دست رفتن مشوق‌های قانونی جلوگیری کند.

آیا بند ث ماده 14 قانون تامین مالی تولید و زیرساختها برای همه شرکت‌ها قابل استفاده است؟

خیر. بهره‌مندی از این حکم به شرایطی مانند وضعیت شرکت، نحوه انتقال سود تقسیم‌نشده به سرمایه، رعایت مهلت ثبت افزایش سرمایه و سایر الزامات قانونی بستگی دارد. بنابراین شرایط هر شرکت باید به‌صورت مستقل بررسی شود.